โจโฉแตกทัพเรือ

หัวหน้ากองทหารก็เหมือนหมอ
ทุกครั้งที่รักษาคนไข้ ยิ่งรักษาก็จะยิ่งเก่งขึ้น
พูดอีกอย่างก็ คือ… ยิ่งคนตายจากการรักษาผิดพลาด
หมอจะเรียนรู้มากขึ้น

ถ้าหัวหน้ากองทหารไม่เคยพ่ายแพ้…
เขาจะรู้ได้ยังไงว่า… รบยังไงถึงจะชนะ
ในโลกนี้ไม่มีใครที่ไหนหรอก ที่จะรบชนะตลอด
คนที่ไม่ถอดใจเท่านั้น
ถึงจะแข็งแกร่งขึ้นและได้พบกับชัยชนะที่แท้จริง

ทหารแปดแสนสามหมื่นคนของเราบุกกังตั๋ง
แต่เราแพ้ให้กับทัพซุนและเล่าปี่ที่มีแค่หกหมื่น
ทําไม… ข้าคิดหาเหตุผลมาตลอด

ช่วงหลายปีมานี้เราทําศึกชนะมาตลอด
ทหารเริ่มลําพอง แม่ทัพเริ่มเกียจคร้าน
เราจึงพากันดูถูกคู่ต่อสู้
ข้ามองไม่ออกแม้กระทั่งแผนแปรพักตร์ง่ายๆ
เพราะงั้นแผนใช้ไฟของกังตั๋งจึงได้ผล และก็เป็นแบบที่เห็นกัน

ข้าคิดว่าถึงเวลาแล้วที่พวกเราต้องลิ้มรสความพ่ายแพ้บ้าง
การล้มเหลวเป็นเรื่องดี
ความล้มเหลว สอนให้รู้วิธีประสบความสําเร็จ
ความล้มเหลว สอนให้รู้ว่าจะเอาชนะยังไง
ความล้มเหลว สอนให้เรารู้ว่าจะรวมแผ่นดินยังไง

ถ้าคนเราอยากประสบความสําเร็จ
เขาต้องรู้ว่าตอนไหนต้องเดินหน้า หรือปล่อยวาง

การทําสงครามก็เช่นกัน…
คนเราต้องชนะได้ และ รับความพ่ายแพ้ได้
แม้เราจะพบกับความพ่ายแพ้ที่ผาแดง
แต่ดินแดนของเราไม่ได้เสียหายอะไรเลย
เรายังมีเมืองของเราครบ มณฑลทั้งสี่
เมืองต่างๆ กองทัพที่เหลือ  ประชาชน ภาษีที่เก็บได้
ยังมีมากกว่าซุนกับเล่ารวมกันมากมายนัก
ราชสํานักยังอยู่ที่ฉูฉาง และยังเป็นของเรา

แต่ซุนกับเล่าละ มีอะไร
ในยามคับขัน พวกเขาจะร่วมมือกันต่อสู้ศัตรู…
แต่เมื่อได้รับชัยชนะแล้ว… พวกเขาจะระแวงกันและวางแผนเขาใส่กันเอง
อย่างเช่น ถ้าเกิดจิวยี่กับจูเก่อเหลียงร่วมแรงร่วมใจกันแบบจริงใจ
มีหรือที่พวกเราทั้งหมดจะรอดชีวิตกันมาได้…

Credit: youtube

Comments

comments